Στα δύσκολα, έσωσε την ομάδα.

Όταν ο Νικολαΐδης και ο Φερέρ αποφάσιζαν να ασχοληθούν με την περίπτωση του Ριβάλντο την ημέρα που αυτός έμενε ελεύθερος από τον Ολυμπιακό, είχαν στο μυαλό τους ματς όπως αυτό με τον Άρη. Από την στιγμή που οριοθετήθηκε ως στόχος η κατάκτηση του τίτλου το ζητούμενο ήταν να προστεθεί στην ομάδα ο παίκτης που θα έδινε το κάτι παραπάνω για να φτάσει η ομάδα σε νίκες οι οποίες δείχνουν τίτλο.

Η τριετής παρουσία του βραζιλιάνου σούπερ σταρ στον Ολυμπιακό είχε δείξει ότι ο “Ρίμπο” μάλλον ήταν αυτό που έψαχναν οι “κιτρινόμαυροι”. Και χθες ήρθε η ώρα που ο Ριβάλντο έδωσε στην ομάδα του την ώθηση που χρειαζόταν για να φύγει νικήτρια από μία πολύ δύσκολη έδρα και να πάρει... αέρα τριών βαθμών από τους δεύτερους στην βαθμολογία, Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό.

Όταν ο Ισπανός προπονητής του έδωσε το χαρτί της αποφυλάκισης από το δεξί άκρο της ομάδας, όλα έγιναν πιο εύκολα για την ομάδα του. Ο ελεύθερος Ριβάλντο έδρασε με τον δικό του μοναδικό τρόπο και ήταν φυσικός ή ηθικός... αυτουργός σε όλες τις απόπειρες που έκανε για να “σκοτώσει” τον αντίπαλο. Προσπάθησε κατά πρόσωπο, με εκείνο το ευφυές σουτ που σταμάτησε πρώτα στον Χαλκιά και μετά στο δοκάρι. Οργάνωσε τη δεύτερη απόπειρα “δολοφονίας” στην οποία αστόχησε για λίγα εκατοστά το... εκτελεστικό όργανο, Αρουαμπαρένα και τελικά τα κατάφερε με το φάουλ στο 82΄, το οποίο για να καταλήξει σε γκολ χρειάστηκε και η τύχη.

Αλλά είναι γνωστό ότι η τύχη βοηθάει τους τολμηρούς. Και ο βραζιλιάνος χθες τόλμησε. Πολλές φορές. Εκτός από τον “Ρίμπο” εξαιρετική ήταν η απόδοση των Έντσον και Παπασταθόπουλου. Ο συμπατριώτης του είναι καλύτερος από παιχνίδι σε παιχνίδι. Κατάφερε να φέρει... βόλτα τρεις παίκτες του Άρη, Καράμπελα και Βανγκέλι στο πρώτο ημίχρονο, Σιστόν και Βανγκέλι στο δεύτερο. Έτρεξε πολύ, έκοψε, δημιούργησε ρήγματα στον αντίπαλο κι αν το “Κλεάνθης Βικελίδης” είχε στίβο θα νόμιζε κανείς ότι ο “Ρατίνιο” είχε ξεφύγει από κανένα Golden League!

Για τον Παπασταθόπουλο έχουν ειπωθεί όλα. Το μόνο που μπορώ εγώ να προσθέσω είναι ότι αξιολογικά πρέπει να βρίσκεται στην αποστολή του Euro 2008. Αν συνεχίσει έτσι δηλαδή πρέπει να ταξιδέψει σε Αυστρία-Ελβετία. Κι αν κάποιοι πουν ότι “είναι μικρός ακόμα, θα έχει πολλές ευκαιρίες στο μέλλον”, η απάντηση είναι ότι κανείς δεν μας έχει υποσχεθεί ότι θα είμαστε παρόντες σε όλες τις διεθνείς διοργανώσεις και ο μικρός πρέπει να πάρει την ευκαιρία του, από την στιγμή που την αξίζει.

Υ.Γ. Θεωρώ δύο παίκτες αδικημένους της γενικής κριτικής για τον χθεσινό αγώνα. Ο Ζήκος ήταν εξαιρετικός στα ανασταλτικά του καθήκοντα και κράτησε το κέντρο σχεδόν μόνος του σε αυτόν τον τομέα, για να αφήσει τον Καφέ να δημιουργήσει. Όποιος φέρει στη μνήμη του τον αγώνα με την Φιορεντίνα, θα καταλάβει πόσο σημαντική ήταν η συνεισφορά του Ζήκου στη νίκη της ομάδας του στο χθεσινό ντέρμπι.

Ο άλλος παίκτης είναι ο Μορέτο. Δύσκολες φάσεις μπορεί να μην είχε πολλές, αλλά έχει καταφέρει να εμπνέει εμπιστοσύνη στους συμπαίκτες του κι αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο, ειδικά αν αναλογιστεί κάποιος τον τρόπο με τον οποίο άρχισε την χρονιά, και την αγωνία συμπαικτών και φιλάθλων όταν η μπάλα πήγαινε προς αυτόν.

Για το σκηνικό στις κερκίδες τι να προσθέσει κανείς στα όσα είπαν ο πρόεδρος της ΠΑΕ, αλλά και η Original 21;